De revolutie begint bij jezelf

In het kader van activisme dacht Raimi om eens zijn toetsenbord uit te halen, zie hier het resultaat.

Als mensen denken aan een revolutie dan denken ze vaak aan een gewelddadige ommekeer in de politieke toestand, een grootse maatschappelijke verandering waar een nog groter draagvlak voor nodig is.

Maar revoluties zijn meer dan dat, een revolutie kan iets klein zijn, een kleine verandering met grote gevolgen, een vlinder die beslist eens niet met zijn vleugels te flapperen, een Fredo die beslist eens een berichtje door te sturen over de oude bib.

Zo ben ik in een plaatselijke revolutie terecht gekomen, een revolutie in mijn eigen leven, maar ook in Gent. Laten we beginnen bij het begin, vanuit de stad Gent werd begin dit jaar een Openbare Oproep gedaan voor een tijdelijke invulling van de oude bibliotheek in Gent, een gebouw van een kleine 7000m², genoeg plaats om revolutionair te spelen dus. Vanuit Timelab is er in samenwerking met NUCLEO, KERK, TOTUM en DEMOcrazy een dossier ingediend voor de invulling van het gebouw.

Dit project, genaamd N.E.S.T., is gestart vanuit het bottom-up principe, er werd een oproep gedaan naar alle organisaties die iets wouden doen in de gegeven setting. Van een mini-groentjes kweker tot een wandtapijtwever hebben ingetekend op deze oproep. Aan de hand van het klavermodel (een Timelab-eigen waarde gedreven instrument voor conceptvorming) werden voor elk de gemeenschappelijke waarden en principes gezocht, gelijke noden gezocht en kon er gekeken worden wie wat kon betekenen binnen het project. Op basis daarvan groeiden er bepaalde Typologieën die dan elk zijn plaats kreeg in het gebouw, per Typologie heb je verschillende individuen die de verantwoordelijkheid willen dragen om het geheel mee te dragen.

Op zich niet zo revolutionair, tot wanneer je beseft dat er vanuit het niets een KMO uit de grond wordt gestampt met meer dan 30 vrijwilligers die elk op zich een kleine startup aan het creëren zijn op een tijdsspanne waar de meeste incubators en accelerators jaloers op zouden zijn, en dit allemaal, voor velen, naast hun professionele activiteiten.

In deze spannende en unieke omgeving ben ik dus gerold, zelf zoekend naar een project om aan mee te werken, een startup om mee op te bouwen, in de plaats daarvan heb ik er meerdere gekregen. Dit allemaal door een zin die even klein als revolutionair is: “Hi Evi, ontmoet Raimi, jullie namen rijmen.”

Als afgestudeerde begon hier mijn revolutie, de dagen waar een alarm de nieuwe standaard is, een mail niet meer enkel naar de prof wordt verstuurd om te vragen wanneer je opdracht nu ingediend moest worden en een bureau niet meer dient om aan te studeren. Een plotselinge verandering in de bestaande toestand; een algehele ommekeer.