Met Wannes Cappelle over muziek en machines.

Wat ooit, volgens de planning, de eerste How Life Works zou worden, is nu nummer 10. Een gesprek met Wannes Cappelle over leven in een door technologie ge-connecteerde wereld. Naast zanger en songwriter voor het Zesde Metaal is Wannes ook televisiemaker bij Bevergem. Dus vragen wij ons af hoe je als analoge muzikant en verhalenverteller door technologie gestuurd wordt.


"Gelukkig stelt Fredo de vragen."

We schrijven mei 2014. Naar goeie traditie ben ik er niet in geslaagd om mijn op één na beste vriend in deze wereld een verjaardagscadeau te geven alvorens mijn eigen verjaardag zich aankondigt. Een half jaar na de zijne en twee weken voor de mijne trakteer ik hem op een concertje in de Minard. Wannes Capelle passeert er met zijn (solo-) theatertour “Zonder niemand”. Nu, ik wist dat ik van Wannes Capelle zijn stijl houdt, van zijn stem en van zijn teksten. En dat mijn vriend dat ook zou doen. Maar we waren niet voorbereid op wat we te horen zouden krijgen. Een man en een gitaar in een zaal verbonden door de breekbare eenvoud van zijn optreden. Theater was het allerminst, alhoewel ik dat enkel denk omdat dat woord iets on- echt lijkt te impliceren. Zijn bindteksten waren grappig, soms een beetje flauw, wellicht is het moeilijk opboksen tegen jezelf als je zo’n krachtige muziek schrijft. Hij eindigde het concert met een meedogenloos rauwe versie van ‘ip min knieën’, waarvan ik u toch de volgende zinnen niet wil onthouden:

Maar als je gaat

Leg ik niks in de weg

Ik wil u zelfs vervoeren

Het gaat niet over mij

 

We stommelden naar buiten, ik en mijn vriend. Met elk een gesigneerde plaat en een totaal gebrek aan enige gêne om onze zwijmelende ontroering.
Wil ik nu, twee jaar later, weten wat Wannes Capelle denkt over creativiteit, technologie, Het Leven? Ik weet het niet. Soms moet je muzikanten niet beter leren kennen.

Gelukkig stelt Fredo de vragen.

(c) Liesbet Van Eeckhaut.